|
ARAŞDIRMA
Mütə(siğə) və həqiqətləri-1
Ardı var
"On dörd yaşında idim. Digər gənclər kimi mənim də ana-atamla
münasibətim gərgin idi. Heç kim, hətta yoldaşlarımın belə məni
anlamadığını düşünürdüm. Əsas da, dişlərimə
taxdırdığım diş telləri özümü olduqca çirkin hiss etməyimə səbəb
olurdu. O dövrdə qarşı cinsdən yoldaşlarıma da marağım artmağa
başlamışdı”.
"Onunla tanış olduqdan sonra hər şey dəyişdi. Bir universitet
tələbəsinin mənə dəyər verməsi və mənə nəvaziş göstərməsi
ovsunlayıcı idi. Artıq o, mənim gözümdə ən mükəmməl insan idi.
Mənə şahzadə kimi davranırdı. Çox keçmədən ən yaxın dostum
olmuşdu. Ona hər şeyi aça biləcəyimi, onunla hər mövzuda danışa
biləcəyimi düşünürdüm. Dostluğumuz böyüdükcə dini mövzular da
daxil, müxtəlif mövzulardan bəhs edirdik. O məndən fərqli
düşünürdü. Bir çox mövzunu müzakirə edirdik. O məndən fərqli
olaraq, hər zaman, hər şeyi olduğundan daha gözəl göstərən bir
yol mütləq tapırdı. Bir müddət sonra başım yaman qarışdı”.
"Bir gün mütədən söz açıldı. Bunun sünni hədis kitablarında da
caiz qəbul edilən keçici evlilik olduğunu söylədi. Əvvəl ona
inanmadım, lakin bəzi səhih hədis kitablarının adını çəkəndə
mütə haqqındakı fikirlərini və təklifini qəbul etdim. Girdaba
düşdüyümü fərq edənə və işin əslini qavrayana qədər də dörd
ağrılı-acılı ilimi mütə yolu ilə evli olaraq keçirdim. Vaxt
ötdükcə qürurumu, namus və iffətimi bir neçə gənc qızı da eyni
tələyə salan birinə hədər etdiyimi anladım. Allah, gözlərimi
açdı və fəlakətin içinə düşdüyümü görməyimə kömək etdi. Və mən
bundan sonra həqiqəti araşdırmağa qərar verdim”.
"Bu yazıda bütün araşdırmalarımı verə bilməsəm də, mütə
barədə çox qısa bir məlumatı sizinlə paylaşmaq istəyirəm.
Bəzilərinin hədəfi mütəni bəhanə edərək, dini məlumatı və həyat
təcrübəsi az olan günahsız gənc qızlarla evlilik həyatı davam
etdirməkdir. Onlar saf qızları öz fikirlərinin doğruluğuna
inandırır və onların fikirlərini alt-üst edirlər. Bütün qız və
oğlanlara, ana, ata və dostlara yalvarıram; övladları ilə daha
çox maraqlansın, onlarla yaxından maraqlansınlar və mütəyə
qurban getməkdən qorusunlar”.
Yuxarıdakı sətirlər mərkəzi Şimali İrlandiyada olan “Belfast”
İslam Mərkəzinin hazırladığı internet səhifəsində ilk dəfə 24
Noyabr 1997 tarixində yayımlanan bir məktuba aiddir. Bu xanım
başqalarına ibrət olsun deyə həm qısaca başından keçənləri
qələmə almış, həm də məktubun davamında, xüsusilə, şiə
mənbələrinə də müraciət edərək, mütə ilə əlaqəli geniş bir
araşdırma aparmışdır. Biz bu məqaləmizdə həmin araşdırmadan
istifadə edərək mütə (keçici evlilik) mövzusunu hər yönü ilə
ortaya qoymağa çalışacağıq.
Mütə mənası və hədislər
Mütə-faydalı şey, ümrə ilə həcci birləşdirmə, boşanan qadına
verilən əşya, bir qadınla müvəqqəti evlənmə kimi mənalara gəlir.
Fiqhi termin kimi mütə bir kişinin bir qadınla aralarında
qərarlaşdırdıqları müəyyən bir zamana qədər və müəyyən miqdar
pul qarşılığında qurulan müvəqqəti bir evlilik növüdür.
Mütədə kişi maliyyə baxımdan qadından məsul deyil, lakin əgər
qadın uşaq dünyaya gətirsə, kişi həmin uşağın xərclərini
qarşılamaq məcburiyyətindədir. Bununla yanaşı, təyin edilmiş
müddət bitəndə mütə nikahı ləğv olur. Bu evlilikdə miras
məsələsi olmadığı kimi, müddətində və sayısında da sərhəd yoxdur.
İstər mütə nikahı ilə, istərsə də daimi nikahla evli bir adam
məbləği ödəyərək istədiyi qədər və hətta bir, və ya yarım
saatlığına mütə nikahı bağlaya bilər. Bu cür nikahı qəbul edən
şiə alimlərinin ümumi görüşünə görə, bu nikah üçün şahid də,
valideynin icazəsi də (qızın atası mütəya inanmayan bir süni də
olsa) şərt deyil. Bütün bu saydığımız yönləri ilə mütə dini örtü
altında fahişəliyə bənzəyir.
Mütə cahiliyyə dövründə tətbiq olunurdu. Rəvayətlərə görə
Peyğəmbər Əfəndimiz bir-neçə dəfə buna icazə vermişdir. Bu icazə
şəriət qanunlarının son şəklini almadan əvvəl verilmişdir. Mütə
nəhayət qəti qadağan edilmiş və əbədi haram qılınmışdır.
Rəvayətlərə görə Rəsulullah (s.ə.s.) mütəyə ilk dəfə Xeybər
döyüşündən əvvəl üç gün icazə vermiş, daha sonra da onu qadağan
etmişdir. Bir dəfə mütənin halal olduğuna inanan bir nəfər Hz.
Əli (r.a.) ilə bu mövzuda mübahisə edəndə Hz. Əli ona Allah
Rəsulunun mütəni və eşşəyin ətinin yeyilməsini Xeybər günü
qadağan etdiyini deyir. (Buxari, "Nikah", 31; Müslim, "Nikah",
29-32; İbn Macə, "Nikah", 44) Bu hədisi-şərif şiə hədis
kitablarında da mövcuddur. Allah Rəsulunun mütəyə ikinci dəfə
icazə verməsi də Məkkənin Fəthində baş vermişdir. Üç günlük
icazədən sonra Rəsulullah mütəyə təkrar, lakin bu dəfə qiyamət
gününə qədər qadağa qoydu. (Müslim, "Nikah", 22)
Səbrə ibn Məbəd əl-Cühənidən müxtəlif yollarla nəql edilən bir
hədisi-şərif də Mütənın sonsuza qədər qadağan edildiyini ifadə
edir. Rəsulullahla (s.ə.s.) bərabər Məkkə fəthində olan Səbrə
Rəsulullahın (s.ə.s.) Həcəri-Əsvədlə Kəbə qapısı arasında
dayanaraq belə buyurduğunu nəql etmişdir: "Ey
insanlar, mən sizə qadınlarla mütə etmənizə icazə vermişdim.
Şübhəsiz ki, Allah, onu qiyamət gününə qədər haram etmişdir.
Kimin yanında (mütə ilə saxladığı) qadın varsa, onu sərbəst
buraxsın. Onlara verdiklərinizdən heç bir şeyi geri almayın”
(Müslim, "Nikah", 19, 22, 24). Bəzi rəvayətlərdə bunun Vida
həccində baş verdiyi də ifadə edilir. (Əbu Davud, "Nikah", 13;
İbn Mace, "Nikah", 44) Deməli, Allah Rəsulu (s.ə.s.) Məkkənin
fəth edildiyi gün elan etdiyi qadağanı Vida Həccində təkrar
etmişdir. Çünki Vida Həccinə çox sayda müsəlman qatılmışdı.
Peyğəmbər Əfəndimiz (s.ə.s.) orada əvvəl də bildirdiyi bir çox
məsələni təkrar etdiyi kimi, "mütə"nin haram olduğunu da
təkrarlayaraq eşitməyənlərə yenidən çatdırmışdır. Beləliklə,
mütənin qiyamətə qədər qətiyyən haram olduğu ifadə edilmişdir. (Baxın.
İbn Həcər, Fethu'l-Bari, 11/74; Nevevi, Şərhi Müslim, 9/180)
Mütə qiyamət gününə qədər haram edilmişdir. Bu hökm kitablardakı
mövzu ilə əlaqəli hədislərlə də təsdiq edilir:
(Müslim, "Nikah", 19, 22,
24; İbn Macə, "Nikah", 44; Darimi, "Nikah", 16; Müsnəd, 3, 406).
Mütənin halal olduğu, daha doğrusu, hələ qadağan edilməmiş bir
dövr olduğu üçün, mənbələrdə halallığı barədə hədislərə də rast
gəlmək əlbəttə mümkündür. Lakin əsas olan son hökmdür.
İslamın mənimsədiyi sünni nikaha bir çox yöndən zidd olan mütəni
Peyğəmbərimiz bir dəfəyə qadağan etməmişdir. Beləliklə, mütənin
qəti haramlığını bildirən son hökmdən əvvəl müvəqqəti icazəni
bildirən hədisləri əsas qəbul edərək, son hökmü bildirən
nəssləri görməzlikdən gəlmək və "mütəyə icazə verildiyini"
söyləmək İslama böhtan atmaq deməkdir.
Burada çox əhəmiyyətli bir məsələ
də
var. Nə Quranda, nə də Rəsulullah Əfəndimizin hədislərində mütə
halal qılınmamışdır. Mütə cahiliyyə dövründən qalma bir evlilik
şəkli idi. Necə ki, İslam bir çox hökmlərini tətbiq və təbliğ
edərkən tədrici bir yol izləmişdir, mütənın haram qılınmasında
da belə bir tədricilik var. Eyni ilə içkinin tədricən haram
qılınması kimi. (Baxın. İbrahim Canan, Namus Fitnəsi Mütə, s.
25-29)
Mütə də bu şəkildə tədricən qadağan edilmişdir. Bu
tədricən qadağan edilmə müddətində nəsx cərəyan etmişdir ki bu,
bir hökmün başqa bir hökmlə əvəz edilərək əvvəlki hökmü ləğv
etmək deməkdir. Peyğəmbər Əfəndimiz (s.ə.s.) mütənin haram
qılınma periodu ilə əlaqədar çox mühüm olan bir xüsusu bu
şəkildə ifadə etmişdir: "Mütəni
Nikah, boşanma (boşama), iddət və miras (ilə əlaqədar ehkamın
təşri) haram etmişdir". (Əbu Yala, Müsned, 11/503; Darakutni,
Sünen, 3/259; Heysemi, Mecmaü'z-Zevaid, 4/267)
Mütənin (müvəqqəti evliliyin) Peyğəmbərimiz tərəfindən
haram edildiyini bir çox səhabə rəvayət etmişdir. Bu səhabələrin
arasında Hz. Əli, Hz. Ömər, Hz. Sələmə ibn Əqva, Hz. Səbrə ibn
Məbəd, Hz. Əbu Hüreyrə, Hz. Cabir, Hz. Sələbə ibn Hakim, Hz.
Abdullah ibn Ömər, Hz. Əbu Zər, Hz. İbni-Abbas, Hz. Haris ibn
Gaziyyə, Hz. Səhl ibn Sad, Hz. Kab ibn Malik, Hz. Abdullah ibn
Məsud, Hz. Ənəs ibn Malik, Hz. Hüzeyfə və Hz. Aişə (r.a.) kimi
məşhur səhabələr var. (Baxın. Kasani, Bədaiüs-Sanai, thk. Əli
Məhəmməd Muavvəz, Adil Əhməd Abdülmövcud, haşiyələr, 3/473-477)
Mütənin haramlığında icma
(alimlərin fikir birliyi) vardır. (Təhanəvi, İlaus-Sünən,
11/58-59; Kasani, Bədaiüs-Sanai, 3/476-478) Bununla bərabər, bir
neçə səhabədən fərqli görüş nəql edilir. Bunlar, mütənın qəti
qadağan edildiyindən xəbəri olmayan, mütə ilə əlaqədar icazənin
davam etdiyini zənn edənlərdir. Belə ki, Hz. Ömər mütənin Allah
Elçisi tərəfindən qətiyyən qadağan edildiyini səhabənin
hüzurunda dilə gətirmiş və səhabə tərəfindən etirazsız qəbul
edilmişdir. Bəzi səhabələrin müəyyən məsələlərin haram və
halallığını sonradan öyrənmələri sadəcə mütəyə xas deyil.
Məsələn, Hz. Əbu Bəkir kimi Rəsulullaha ən yaxın olan bir
səhabəyə “cəddə”, yəni nənəyə nəvədən düşən miras miqdarını
soruşanda bu barədə Allah Rəsulundan heç bir şey eşitmədiyini
demiş və bir günorta namazından sonra camaata: "İçinizdə cəddə
mirası haqqında Allah Rəsulundan bir şey eşidən varmı?" -deyə
soruşmuşdur. Muğirə İbn Şubə kimi sonradan müsəlman olmuş bir
səhabə isə ayağa qalxıb Allah Rəsulunun cəddəyə südus (altıda
bir) təqdir etdiyini demiş, Məhəmməd ibn Məsləmə də bunu təsdiq
etmişdir. Və Hz. Əbu Bəkir məsələni bu bilgiyə görə hökmə
bağlamışdır (Tirmizi, "Fəraiz", 10; İbn Macə, "Fəraiz", 4; Əbu
Davud, "Fəraiz", 5). İbni-Abbasın zərurət və ehtiyac halında (aclıqdan
ölmək üzrə olan bir insanın leş yeməsi kimi) mütəyə icazə
verdiyi, lakin sonradan bu fikirindən döndüyü barədə mənbələrdə
keçir. Məsələn İbni-Abbas: "Mütə İslamın ilk dövrlərində vardı.
Bir kimsə yad bir ölkəyə gələndə orada qalacağı zaman əşyalarını
qoruyacaq və ona xidmət edəcək bir qadınla evlənərdi". İbn Abbas:
"O
kəslər ki, ayıb yerlərini (zinadan) qoruyub saxlayarlar;Ancaq
zövcələri və cariyələri istisna olmaqla. Onlar (zövcələri və
cariyələri ilə görəcəkləri bu işdən ötrü) qınanmazlar"
(Muminun, 23/5, 6) ayəsi üçün belə demişdir: "Bu iki münasibət
xaricində bütün yollar haramdır" (Tirmizi, "Nikah", 29.) İbn
Abbasın vəfatından əvvəl də mütə ilə bağlı əvvəlki fikirlərinə
Allaha tövbə etdiyi barədə rəvayətlər də var. (Baxın. Kasani, a.
g. e, 3/469 haşiyə)
|